Pavličić Miladin

Biografija

Rođen je u porodici Pera Pavličića. Osnovnu školu je završio u svom selu a gimnaziju u Danilovgradu. Učiteljsku školu je upisao u Cetinje đe ga zatiče aprilski rat 1941. godine kao učenika šetvrtog razreda. U učiteljskoj školi bila je razvijena revolucionarna misao tako da je Miladin još kao učenik prihvatio sve te ideje. Bio je rukovodilac SKOJ-a u školi na Cetinje. Poslije kapitulacije Jugoslovenske vojske u aprilskom ratu uvrstio se u redove boraca za slobodu. Aktivni učesnik 13. julskog ustanka đe se istakao u borbama za oslobođenje Spuža, Danilovgrada i u bici na Veljem Brdu. Nakon ovih borbi 1941. primljen je u članstvo KPJ. Od sredine jeseni te godine, pripadnik je Jelenačkog bataljona odreda „Bijeli Pavle” u kome se istakao kao borac protiv okupatora i njegovih pomagača. Početkom 1942. dodijeljen je Kosovoluškom bataljonu u kome je obavljao dužnost komesara Kosićke čete. Mjesec dana kasnije na sektoru Sinjajevine je bio borac 1. crnogorskog omladinskog udarnog bataljona, učestvujući u borbama protiv četnika i njihovih saradnika na tromeđi Crne Gore, Bosne i Hercegovine. Sredinom juna 1942. ušao u sastav 5. crnogorske brigade, a ubrzo je, u sastav jedne manje udarne čete vraćen na teren Pipera i Bjelopavlića. Poslije mjesec dana boravka u ilegalstvu, bio je pratilac Dušana Mugoše Duća, predstavnika KPJ u Albaniji. Početkom avgusta 1942. Miladin je ponovo stupio u rejonu Prozora u 5. crnogorsku brigadu u sastavu 4, a zatim 5. ili tzv. Zijametskog bataljona u kome je preuzeo dužnost zamjenika političkog komesara čete. U ovoj brigadi se potvrdio kao uzoran borac i politički radnik. Naročitu hrabrost je pokazao u borbi protiv ustaša u selu Gračanici kod Bugojna avgusta 1942. kada je sa puško-mitraljezom natjerao neprijatelja na povlačenje. Takođe se istakao decembra 1942. u Silajdževini kao i u toku 4. neprijateljske ofanzive u borbama za Konjic i na postoru Konjic-Ostrožac. U svim tim borbama bio je partijski rukovodilac, puško-mitraljezac i bombaš. Posljednja njegova borba bila je na Bioču kod Podgorice, kojom prilikom je na čelu svoje čete junačkom smrću poginuo, jurišajući na utvrđene italijanske artiljerijske položaje kao bombaš.