Pajković Đorđije-Đoko

Biografija

Rođen je u porodici Cvetka Pajkovića. Osnovnu školu je završio u mjestu rođenja a dva razreda gimnazije u Beranama. Početkom 1935. primljen u SKOJ. Te godine učestvuje u demonstracijama protiv režima na planini Šiški i demonstracijama za podršku štrajka gimnazijalaca u Beranama. Prvih dana 1936. primljen u KPJ. Nekoliko dana poslije prijema je uhapšen zbog ušešća na velikom revolucionarnom skupu u selu Pešcima, kada je došlo do sukoba između učesnika na skupu i žandarmerijske kontrole. Osumnjičen je za ubistvo žandarma a osuđen po Zakonu o zaštit države sa grupom omladinaca, na tri godine robije, koju je izdržao u kaznioni Zabela kod Požarevca. U zatvoru i na robiji, držao se dostojanstveno i komunistički nepokolebljivo. Godine 1939. izabran je za člana MK KPJ Berane, istovremeno obavljajući i dužnost rukovodioca SKOJ-a. Te iste godine, kao delegat mjesne partijske delegacije Berana, učestvuje u radu 7. pokrajinske konferencije KPJ za Crnu Goru, Boku, Sandžak, Kosovo i Metohiju. Do 1940. je više puta hapšen, saslušavan i kažanjavan zatvorom na kraće vrijeme. U vojsku je pošao 1940. godine a aprilski rat ga zatiče u Gorskom kotaru. Na putu ka Crnoj Gori Njemci ga hapse i zatvraju. Uspijeva da pobjegne i poslije mogo problema stiže u svoj kraj. Odmah je počeo da radi na organizovanju ustanka. Učestvovao u pripremama za ustanak kao sekretar MK KPJ za Srez Beranski, na koju funkciju je izabran početkom jula 1941. Istakao se u borbi za oslobođenje Berana i lično doprinio da se 21. jula 1941. sastane Skupština narodnih predstavnika u Beranama, koja je izabrala narodni odbor Sreza Beranskog, prvi organ vlasti Narodnooslobodilačkog pokreta u Jugoslaviji. Tom prilikom izabran je za jednog od članova ovog odbora. Oktobra 1941. ponovo je na partijskoj konferenciji đe je izabran sa sekretara MK KPJ. Tada je postao i član Okružnog komiteta KPJ za Kolašin, Berane i Andrijevicu. U jesen te godine, imenovan je za političkog komesara Donjovasojevićke brigade Narodne vojske, a zatim za političkog komesara Štaba Beranskog partizanskog odreda. U izvanredno teškim uslovima u januaru 1942. u Lubnicama, okružen četničkim snagama, promrzao je da je nekoliko narednih mjeseci proveo na liječenju u partizanskim bolnicama u Kolašinu i Žabljaku. Odlaskom glavnine partizanskih snaga u Bosnu, sredinom 1942. imenovan je za sekretara Okružnog komiteta KPJ za Berane i dobio zadatak da na terenu Gornjeg Polimlja i Potarja organizuje gerilsku borbu. Uspio je da na ovom prostoru u teškim uslovima neprijateljske strahovlade ojača oslobodilački pokret i da iz njega izraste Beransko-Andrijevički partizanski bataljon. Oktobra 1943. postao je član PK KPJ za Boku, a početkom 1944. izabran je za organizacionog sekretara Pokrajinskog komiteta. Na osnivačkoj skupštini ZAVNO-a Crne Gore i Boke, izabran je za vijećnika. Odlukom Politbiroa CK KPJ, marta 1945. imenovan je za sekretara Oblasnog komiteta KPS za Kosovo i Metohiju i tu je dužnost obavljao do februara 1956. U međuvremenu, biran je u Oblasni odbor, na dužnost potpredsjednika Izvršnog odbora, a bio je i sekretar Oblasnog odbora NF i član Oblasnog odbora Saveza boraca. Početkom 1945. izabran je u AVNOJ. Na 1. kongresu KP Srbije 1945. izabran je u CK KPS, a 1957. i u izvršni komitet CK SKS. Ove dužnosti obavljao je do kraja 1962. Od 1953. je član Izvršnog vijeća narodne skupštine NR Srbije. Početkom 1956. u Beogradu vrši dužnost člana Izvršnog vijeća narodne skupštine NR Srbije, dužnost predsjednika Glavnog zadružnog saveza Srbije, a jedno vrijeme bio je i na funkciji sekretara za poljoprivredu NR Srbije. U međuvremenu je više puta biran za poslanika narodne skupštine Srbije i za poslanika savezne narodne skupštine, a bio je i član rukovodstva narodnog fronta i SSRN Srbije i Federacije i član rukovodstva Saveza boraca Srbije i Jugoslavije. Na 5. kongresu 1948. izabran u CK KPJ, a u CK SKJ biran na četiri sledeća kongresa sve do 1969. Sredinom 1962. biran za predsjednika Izvršnog vijeća narodne skupštine Crne Gore, a bio je i član i SIV-a. Bio je i tada član Izvršnog komiteta CK SK Crne Gore. Sredinom 1963. izbran je za sekretara, odnosno predsjednika CK SK Crne Gore i člana Izvršnog komiteta SKJ. Na dužnosti u CK SK CG ostaje do kraja 1968. Više puta biran za poslanika skupštine Crne Gore i Jugoslavije. Član savjeta Federacije postao je 1969. a ponovo izabran 1974.