Novović Mirko

Biografija

Rođen je u porodici Milete Novovića. Osnovnu školu je završio u rodnom selu, u Ivangradu šest razreda gimnazije a sedmi i osmi razred gimnazije u Peći. Nakon završene gimnazije upisao je Tehnički fakultet u Beogradu, đe je i ostao do aprila 1941. godine, kada se vratio u svoje rodno selo. Tokom sedmog razreda gimnazije bio je organizator štrajka u beranskoj gimnaziji zbog čega je i isključen iz škole. Kao sedamnaestogodišnjak se opredijelio za revolucionarni pokret. U članstvo SKOJ-a primljen je 1934. godine. Član partije je postao u oktobru 1936. godine i obavljao je odgovorne dužnosti. Bio je sekretar Mjesnog komiteta SKOJ-a za srez andrijevački, sekretar MK KPJ u Andrijevici, član biroa KPJ za Tehnički fakultet i sekretar partijske ćelije. Zbog svog opredeljenja bio je maltretiran, zatvaran i proganjan i u Andrijevici je bio mjesec dana u zatvoru, u Sudu za zaštitu države u Beogradu je bio dva mjeseca u istražnom zatvoru, a mjesec dana u zatvoru Uprave grada Beograda. U aprilu 1941. godine vratio se u svoje rodno mjesto đe aktivno učestvuje u pripremi za ustanak, vrši odgovornu dužnost sekretara biroa ćelije KPJ Opštine Andrijevica. Rukovodi Cecunskim gerilskim odredom, učestvuje u napadu na Andrijevicu 17. jula 1941. godine. Kao borac dobrovoljac za Srbiju i Sandžak u jesen 1941. godine bio je među prvima. U sastavu Komskog bataljona učestvovao je 1. decembra 1941. godine u Pljevaljskoj bici. Kao puškomitraljezac je polovinom decembra 1941. godine stupio u 1. bataljon 1. proleterske brigade. Istakao se u mnogim borbama i poduhvatima od Rudog preko Romanije Igmana, Kolašina Mojkovca i dr. Posebno se istakao u borbama oko Mojkovca i Kolašina maja 1942. godine, kao i u borbama za Večerinovac, Skara, Markovo brdo. Avgusta 1942. godine je sa grupom boraca razoružao jednu četu ustaša i domobrana. Kasnije je postao zamjenik komesara čete i ni tada se ne odvaja od puškomitraljeza i streljačkog stroja. Njegova hrabrost, sposobnost i požrtvovanost posebno dolaze do izražaja u borbama tokom I i V neprijateljske ofanzive na Ivan sedlu, prilikom forsiranja Drine aprila 1943. godine, u boju na Zlatnom Boru, 21. maja 1943. godine na Balinovcu i Miljevini, kao i u borbama u istočnoj Bosni u ljeto 1943. godine. Za zamjenika komesara 1. dalmatinske udarne brigade postavljen je 1943. godine, a kasnije je postao rukovodilac politodjela 25. divizije pa zamjenik komesara 1. proleterske divizije. Po oslobođenju Jugoslavije nastavio je profesionalnu vojnu karijeru u Jugoslovenskoj narodnoj armiji (JNA). Završio je Višu vojnu akademiju JNA i nalazio se na odgovornim dužnostima-političkog komesara 1. divizije, političkog komesara divizije Korpusa narodne odbrane Jugoslavije (KNOJ), načelnika političkog odeljenja armije, načelnika Političke škole JNA, načelnika Više škole civilne odbrane, načelnika Zavoda za socijalno osiguranje vojnih osiguranika i dr. Vršio je i odgovrne dužnosti u opunomoćstvu SKJ za JNA na nivou armije i armijske oblasti. Aktivna vojna služba u JNA mu je prestala 1977. godine u činu general-potpukovnika. Zajedno sa grupom autora izdao je 1968. godine knjigu Prva dalmatinska proleterska brigada. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su-Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vijencem i Orden partizanske zvijezde sa srebrnim vijencem. Sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju.

Za naroddnog heroja proglašen je 27. novembra 1953. godine.

O