Kovačević Mitar-Mujo

Biografija

Rođen je u porodici Nikole Kovačevića. Sin je poznatog revolucionara, organizatora i rukovodioca KPJ za Crnu Goru. Njegova majka Ljubica je bila takođe komunista. Osnovnu školu je završio u Grahovu a gimaziju je učio u Podgorici i Trebinju. Kao sin poznatog revolucionara isključen je iz škole pa je gimnaziju završio u privatnoj školi u Beogradu 1930. godine. Godine 1931. zbog političke aktivnosti je uhapšen i poslije dva i po mjeseca provedenih u zatovru u ozloglašenu Glavnjači, proćeran je u rodno kraj. U toku 1934-1935 radi na eksploataciji šume na Durmitoru. Poslije provale u KPJ ponovo je uhapšen od strane policije 1936. da bi od početka 1938. do aprila 1941. bio činovnik Beogradske opštine. Predratni je član SKOJ-a, a član KPJ od 1941. Kao puško-mitraljezac učestvuje u 13-julskom ustanku, a zatim kao borac gerilskog odreda. Septembra 1941. sa oko 300 boraca prelazi na sektor Hercegovine đe učestvuje u borbama oko Gacka. Januara 1942. je komandant crnogorsko-hercegovačkog polubataljona, na čijem čelu učestvuje u napadu na uporište Borač. Januara naredne godine, ova njegova jedinica razbija četnički štab za Istočnu Bosnu i Hercegovinu, na čelu sa majorom Boškom Todorovićem. Nakon toga je izabran za komandanta sektora Gacko-Nevesinje. Teško je ranjen u borbi sa neprijateljem 27. februara 1942. kod sela Gareve u okolini Gackog đe ostaje na liječenje sve do avgusta mjeseca iste godine. Iako ranjenik učestvuje u poznatom mars-proboju 5. proleterskee brigade i hercegovačkog NOP odredu od Drine do Prozora 22. jula do 2. avgusta 1942. godine. Avgusta 1942. postaje zamjenik komandanta mjesta Prozor, a zatim odlazi na dužnost u odsijek za vojne vlasti u pozadini pri Vrhovnom štabu đe radi na učvršćivanju vlasti na prostoru Bosne i Hrvatske. Učesnik je bitke na Neretvu. U 5. neprijateljskoj ofanzivi, teže je ranjen na Vučevu. Uspijeva da se sa djelovima 3. Divizije probije sa Sutjeske u Istočnu Bosnu. Ljeta 1943. postaje obavještajni oficir 5. Krajiške divizije NOVJ đe učestvuje u poduhvatima u Bosni, Sandžaku, Srbiji itd. U proljeće 1944. završava Viši partijski kurs u Crnoj Gori i imenovan je za obavještajnog oficira pri štabu Operativne grupe divizija, a kasnije 1. armijske grupe. Učestvovao je u Andrijevičkoj operaciji, borbama za oslobođenje Zapadne Srbije i Šumadije i u Beogradsku operaciju. Oktobra 1944. postaje oficir komande grada Beograda i tu dužnost vrši sve do druge polovine 1945. Tada prelazi u OZNU za Jugoslaviju u kojoj vrši funkciju od načelnika odsijeka do načelnika jedne od uprava. U čin pukovnika unaprijeđen 1948. godine. Od 1959-1961. je pomoćnik načelnika Savezne uprave Carina, a od 1961-1966. je zamjenik generalnog direktora Zajednice PTT Jugoslavije. Penzionisan je 1966. godine.