Drakić Spaso

Biografija

Rođen je u porodici Jevta Drakića iz Mojanovića iz Golubovaca đe je završio osnovnu školu. Poslije odsluženja vojnog roka vrlo brzo je dospio u podgorički zatvor. Tu je upoznao poznate crnogorske komuniste koji su bitno uticali na njegovo političko opredjeljenje. Član je KPJ od maja 1935, da bi sljedeće godine postao sekretar mjesne partijske ćelije. Kao dobrovoljac 1937. spremao se za odlazak u Španiju, ali je ubrzo uhvaćen od policije kod Petrovca na moru. Godine 1938. izabran je za povjerenika odgajitelja duvana u Podgorici a 1939. za član opštinskog biroa KPJ u Zeti. Učesnik je svih akacija koje je organizovala KPJ u Zeti i Podgorici zbog čega je više puta hapšen i zatvaran. U jesen 1940. uhapšen je i upućen u vojno-koncentracioni logor u Smederevskoj Palanci. U svoje mjesto vraća se početkom rata a po direktivi Partije javlja se u svoju jedinicu koja je imala operacije na albanskom frontu. Jedan je od organizatora trinaestojulskog ustanka u Zeti đe je postavljen za komesara gerilskog pokreta a u jesen za političkog komesara Zetskog partizanskog bataljona. Tu je ostao sve do 1942. godine kada pod pritiskom neprijatelja prelazi na teritoriju Lovćenskog odreda. Postavljen je za zamjenika političkog komesara 2. bataljona. Ovaj bataljon vodio je teške borbe sa Italijanskim, četničkim i nacionalističkim snagama sve do formiranja 4.crnogorske brigade. U 4. brigadi postavljen je za zamjenika političkog komesara 2. bataljona. Ranjen je jula 1942. u napadu na Bugojno. Istakao se u oslobođenju Livna, kada je jedino njegov drugi bataljon u noći 14. decembra 1942. ušao u ovaj grad. Iako je bio ranjen zajedno sa drugovima uspijeva da odbijaju neprijateljsku vatru pa čak i da pređu u kontraofanzivu čime su uspjeli da izđeraju ustaše iz grada. Od Livna Spaso se kreće sa ranjenicima do prelaska Neretve. Na Sutjesci mu se rana pozlijedila pa je kao ranjenik bio jedan od rijetkih koji je izbjegao njemački pokolj. Prebacio se u Crnu Goru tačnije u Banjane đe ga je liječio dr Niko Miljanić. Poslije zalječenja rane radio je kao partijski instructor u Nikšićku župu. Kapitulacijom Italije Drakić radi kao član OK KPJ Podgorica i zamjenik političkog komesara Zetskog odreda. Kraće vrijeme 1944. godinee radi pri Štabu II udarnog korpusa da bi nešto kasnije postavljen za zamjenika političkog komesara 5. proleterske- crnogorske brigade i sekretar divizijsko komiteta KPJ 3. udarne divizije sa kojom učestvuje u oslobođenju Crne Gore i gonjenja Njemaca do blizu Sarajeva. Ponovo se vraća u Crnu Goru u proljeće 1945. godine i postaje politički komesar Korpusne vojne oblasti. Poslije rata vrši dužnosti instruktora PK KPJ, člana biroa PK KPJ za Crnu Goru, sekretara SK KPJ Titograd, člana CK i člana Izvršnog komiteta CK SK Crne Gore. Na petom kongresu KPJ, izabran je za kandidata za člana CK KPJ. Bio je ministar građevina u vladi Crne Gore, sekretar Skupštine Crne Gore, republički poslanik, član CK SK Crne Gore i član izvršnog komiteta CK SK Crne Gore, član Glavnog odbora SSRN i Republičkog odbora SUBNOR Crne Gore. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i više odlikovanja.