Dedeić Boško-Pop

Biografija

Rođen je u porodicu Stevana Dedeća iz sela Štitarice u blizini Mojkovca. Osnovnu školu završio je u svom rodnom mjestu đe je ostao da živio i radi na svom imanju. Zajedno sa svojom braćom se opredijelio za revolucionarni radnički pokret. Aktivno je učestvovao u svim akcijama koje je vodila partijska organizacija mojkovačkog kraja iako nije bio član KPJ. Učesnik je Trinaestojulskog ustanka đe se istaka kao hrabar, vješt i požrtvovan borac. Učesnik je bitke na Pljevlja 1. decembra 1941. godine zajedno sa 3500 dobrovoljaca Crnogorskog odreda koji su vodili teške borbe za njegovo oslobođenje. Bio je u stroju na dan formiranja 1. proleterske brigade 21. decembra 1941. godine kada je nastala regularna jedinica nove narodne armije. Do novembra 1942. godine bio je u stroju 1. Lovćenskog bataljona sa kojim je prošao sve njene puteve. Zajedno sa drugovima doprinio je slavi i ugledu ove jedinice. Istakao su u svim bitkama u stroju prvog Lovćenskog bataljona preko Međeđe, Rogatice, Glasinca, Podromanije, Vidrića, Srednjeg, Okruglice i Zvijezde-planine. Politička aktivnost, odnos prema narodu, širenja bradstva i jedinstva, zbog duge brade koju je nosio dobio je nadimak Pop. Učesnik je Igmanskog marša đe je svojom energijom i izdržljivosti pomogao mnogim borcima da prežive teške dane. Preko nabujale rijeke Neretve u improvizanoj korpi prvi je prešao na drugu strainu obale i zajedno sa drugovima izvršilo napad na italijansko-ustaško uporište Ulog 26. februara 1942. godine. Maja 1942. godine vratio se u svoje selo đe je naišao na zgarište kuće i iskasapljenog starog oca i zvjerski ubijenog brata što ga je dodatno ojačalo u borbi protivu neprijatelja i nepravde. To su potvrdili bojevi na Skari, Večerinovcu, Dobrom Dolu, borbi za Ključ, Livno i Bosansko Grahovo. Zaslugom njegovom i njegovog puškomitraljezu omogućio je bezbjedno izvlačenje 3. čete Lovćenskog bataljona na Suvom Vrhu kod Šuice. Zajedno sa legendarnim Savom Burićem u borbi za Livno likvidirao je neprijateljski bunker i zarobio ustaško-domobransku postaju čime je omogućio prodor 1. baljona u grad i spajanja sa 2. bataljonom, koji je već vodio borbu u gradu. Novembra 1942. po odluci Vrhovnog štaba upućen je na dužnost u NOP Slovenije. Tu je bio komandant bataljona đe je pokazao takođe veliku ličnu hrabrost i umješnost u komandovanju. Septembra 1943. godine došao je u Jajce, u Oficirsku školu Vrhovnog štaba. Školu je završio kao jedan od najboljih polaznika. Vraćen je ponovo u Sloveniju đe postaje zamjenik komandant 18. slovenačke baterije Bazoviške brigade i u jesen 1944. komandant ove jedinice. U jednom od juriša u jesen 1944. ranjen je i u bolnici na planini Vojščici blizu Idrije podlegao ranama.