Ćetković Jelena

Biografija

Rođena je u porodici Blagutina Ćetkovića. Vrlo mlada ostala je bez oca pa je na leđa njene majke Gorde ostalo teško breme da podiže troje maloljetne đece. Sve to otežavalo je njihovo domaćinstvo pa je Jelena bila prinuđena da što prije dođe do bilo kakve zarade. Zato je završila krojački zanat odnosno žensku zanatsku školu u Podgorici. Sa nepunih 17 godina postaje 1933 godine član SKOJ-a. Za čitavi taj period Jelena je aktivna u radničkim protestima. Po zadatku partije ona se zapošljava u Monopol duvana u Podgoricu đe je animirala radnike za pokret otpora kojih je u pojedinim periodima bilo do 1500. Od 1935. godine je član KPJ đe učestvuje u brojnim akcijama koje je partija organizovala u Podgorici. Učesnica je Belvederskih događaja 1936. godine. Zbog toga je kao vrlo mlada upisana u policijske spise zajedno sa majkom koju su označili kao ženu koja se bavi ,, crvenom politikom”. Poslije poznate provale u komunističkoj partiji 1936. godine Jelena je optužena i sprovedena u Sarajevo đe je bila izložena teškim mukama. No, i pored toga nikog nije prokazala. Kao borac za pravdu pokušala je da se poveže sa ljudima koji su joj mogli obezbijediti prolaz za Španiju da se kao dobrovoljac bori na stranu progresivnih evropskih snaga. Više puta je hapšena ali čim bi izašla sa robije ona bi zauzela svoje mjesto u prvim borbenim redovima. Prilikom sahrane revolucionarke Božene Vučinić 30. marta 1937. godine održala je protestni govor protiv zločina koji se vrši nad komunistima, o čemu je pisala iseljenička štampa u Kanadi. U oči drugog svjetskog rata preselila se u Beograd radi daljnjeg školovanja ali i da bi lakše u velikom gradu sakrila partisku aktivnost. Međutim i tu su je prepoznali policiski žbirovi kao komunistu pa je morala više puta mijenjati adrese kakao bi im zagubila trag. Do rata nalazila se na partiskom dužnostima : instruktor KPJ za Beograd, Užice, Niš, Kraljevo, Čačak itd. U vrijeme kapitulacije Jugoslavije, aprila 1941, godine član je Rejonskog komiteta KPJ ,, Centar” u Beogradu. Sa velikom odgovornošću izvršavala je sve partiske zadatke pa je po nalogu partije otišla na slobodnu teritotoriju, prvo u Bosnu a potom u Užice. Po nalogu partije vraća se ponovo u Beograd sa zadatkom da oživi partijski rad. Sa mladalačkim radom organizuje diverzantske akcije ,, otpisanih” u beogradskim opštinama sa krajnim ciljem da likvidiraju ozloglašene njemačke agente Kosmajca i Zalada. No, policija je saznala za njihove akcije pa je upala na sastanak Rejonskog komiteta i uhapsila Jelenu 3. marta 1942. godine. Tom prilikom Jelena je bila ranjena i uhapšena. Poslije ovog događaje Jelena je postala prva prava legenda Beograda. Na policijskim saslušanjima bila je izložena neviđenoj torturi, nad njom su isprobavane sve metode mučenja ali ona nije poklekla i nije odala drugove kao ni sledeće akcije njene partijske organizacije. Ispitivao je sam Kosmajac i mučio do iznemoglosti. I u tim teškim momentima ona je mislila samo na jedno: Hoće li njena udarna grupa uspjeti da 6. marta 1942. godine izvrše zadatak – da likvidira zloglasne agente Kosmajca i Zalada. Vijest o njihovoj likvidaciji saznala je u zatvoru čime je dobila dodatnu snagu u borbi za konačnu slobodu. Nakon ovog događaja prebačena je u drugi zatvor u zloglasni logor na Banjicu. Tu je i napisala pjesmu ,, Iza rešetaka”. Umrla je kao heroj 14. maja 1943. godine ispred cijevi fašističkih okupatora u Jajincima.