Biljanović Vojislav-Vojo

Biografija

Rođen je u porodici gaetaša Mihaila Biljanovića, vlasnika kafane na Cetinju. Osnovnu školu i Gimnaziju završio je na Cetinju. U radnički i omladinski pokret uključuje se kao đak cetinjske gimnazije. Učesnik je u štrajkovima đaka 1932/33. godine i zbog tih aktivnosti isključen je iz sedmog razreda gimnazije, koji je morao da završi u gimnaziji u Kotoru. Član KPJ postao je u maju 1934. godine na Cetinju. Tehnički fakultet je upisao 1934. godine u Zagrebu. Na fakultetu je bio partijski aktivan, postao je sekretar fakultetskog komiteta. Najaktivniji je crnogorski komunista u Zagrebu. Učesnik je brojnih sukoba sa policijom, procesuiran je više puta i zatvaran. Rukovodio je 1935. štrajkom studenata tehničkog fakulteta. Prvi je predsjednik studentskog udruženja “Lovćen”. Za sekretara Univerzitetskog komiteta i člana Mjesnog komiteta KP Hrvatske u Zagrebu izabran je 1940. godine. Aprilski rat i slom 1941. godine dočekao je u zatvoru u Zagrebu, odakle su ga policijski pripadnici NDH uz pratnju sproveli u Crnu Goru da ga odvedu u neki od crnogorskih zatvora. Na putu prema Crnoj Gori uspijeva da pobjegne iz voza i dolazi na Cetinje. Direktivom partije učestvuje u pripremi ustanka u cetinjskom srezu 1941. kao instruktor u Okružnom komitetu KPJ za Cetinje. U ustanku 13. jula, učestvovao je u borbama na Lovćenu. Postavljen je za sekretara Mjesnog komiteta u Baru. Tokom novembra 1941. godine postao je politički komesar čete u Lovćenskom bataljonu sa kojim je učestvovao u napadu na Pljevlja 1. decembra 1941. godine. Iako mu je namjera bila da se u Rudom priključi Prvoj proleterskoj brigade, odlukom partije, vraćen je na rad u cetinjski okrug, na mjesto sekretara Mjesnog komiteta u Baru. U maju 1942. godine postavljen je za zamjenika političkog komesara Lovćenskog odreda. Mjesec dana nakon toga, određen je za rad u pozadini. Od kraja maja 1942. postavljen je za sekretara Okružnog komiteta KPJ za Cetinje i na ovoj dužnosti ostao je do oktobra 1944. godine. Tokom ovih aktivnosti vodio je borbu sa neprijateljem, boravio u cetinjskim pećinama, škripama i kršima, dok je noću odlazio od mjesta do mjesta, organizovao vezu sa gradovima i komitetima. Organizuje propagandni rad, održava vezu sa oslobođenom teritorijom, radi na formiranju oružanih grupa i obnavljanju Lovćenskog odreda. U pozadini radi na organizovanju omladine, stvaranju Narodnog fronta i vlasti. Kao iskusni aktivista postao je februara 1944. član Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru. Od oktobra 1944. godine preuzeo je odgovorne dužnosti u OZN u Beogradu. Bio je načelnik uprave u Ministarstvu unutrašnjih poslova Jugoslavije Imao je čin general-majora u rezervi. Nakon rata je bio član Izvršnog komiteta Centralnog komiteta SK Crne Gore do 1959. godine. Član Centralnog komiteta SK Crne Gore bio je do 1965. godine. Nakon toga, jedno vrijeme je bio potpredsjednik Izvršnog vijeća Crne Gore, pa sekretar Sekretarijata za opštu upravu SIV-a, potom predsjednik Komisije Savezne skupštine za predstavke i pritužbe, dugogodišnji član Politbiroa i dr. 

Proglašen je za narodnog heroja 27. novembra 1953. godine, nosilac je Partizanske spomenice, a odlikovan je Ordenom partizanske zvijezde sa zlatnim vijencem i mnogim drugim visokim odlikovanjima. Preminuo je 27. marta 1970.
Za narodnog heroja proglašen je 27. novembra 1953.godine.