Vujošević Bogdan

Biografija

Rođen je u porodici Arsa Vujoševića. Nakon završene osnovne škole u rodnom mjestu, upisao je gimnaziju u Podgorici. Poslije završene mature, 1931. godine, otišao je u Beograd, đe je na Filozofskom fakultetu studirao matematiku. Tokom studija pristupio je revolucionarnom studentskom pokretu i učestvovao je u demonstracijama i studentskim štrajkovima. Nakon diplomiranja radio je kao privatni nastavnik matematike. U junu 1936. primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije. Zbog svog revolucionarnog i partijskog rada, prije Drugog svjetskog rata, više puta je hapšen i proganjan. Poslije Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941. godine, vratio se u Crnu Goru i uključio u rad na pripremanju ustanka. Radio je na formiranju gerilskih grupa, prikupljanju oružja i političkom radu na terenu, posebno s omladinom. U maju 1941. godine u njegovoj kući u Doljanima, bila je smještena štamparija Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru. U toj štampariji je i sam radio do jula 1941. godine. Učesnik je Trinaestojulskog ustanka i učestovao je u prvim ustaničkim borbama u podgoričkom srezu. Kao dobrovoljac i komandir čete u Crnogorskom NOP odredu za operacije u Sandžaku, učestvovao je u napadu na Pljevlja. Potom je kao borac stupio u 1. proletersku udarnu brigadu. Prešao je borbeni put 1. proleterske brigade od Rudog, preko Međeđe, Rogatice, Romanije i Igmana, Goražda, Vlasenice, Zelengore i Treskavice do Bosanske krajine. U avgustu 1942. godine u borbi za Livno je ranjen kao i 26. decembra 1942. godine u borbi na Crnom vrhu kod Jošavke. Vrijeme IV i V neprijateljske ofanzive proveo je u bolnici, gdje je obavljao razne vojne, političke i partijske zadatke i davao pomoć rukovodstvu Centralne bolnice NOVJ. Posebno se istakao 10. juna 1943. godine, kada je na štakama prešao Sutjesku, i kad je u najtežim trenucima komandantu kolone, Špiru Lagatoru, pomagao u orijentaciji prema Lučkim kolibama. Nakon oporavka, toliko da se sa štapom mogao kretati, postavljen je za političkog komesara bataljona 2. vojvođanske udarne brigade, a 27. septembra 1943. godine za zamjenika političkog komesara 4. vojvođanske udarne brigade. Treći put je ranjen u borbama na Zelengori. Za političkog komesara 36. vojvođanske udarne divizije postavljen je septembra 1944. godine. Nakon oslobođenja Jugoslavije obavljao je visoke vojne, političke i partijske funkcije. Bio je politički komesar 1. proleterske divizije, načelnik kadrovske uprave Glavne političke uprave JNA, politički komesar Više vojne akademije, upravitelj Više političke škole JNA i član raznih partijskih rukovodstava u JNA. Poseban doprinos je dao razvoju fizičke kulture i radu Jugoslovenskog sportskog društva „Partizan“. Aktivna vojna služba mu je prestala 1970. godine. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih visokih jugoslovenskih odlikovanja. Sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu.