Vučković Ljubo

Biografija

Rođen je u porodici Milana Vučkovića. Osnovnu školu je završio u rodnom selu, a gimnaziju u Cetinju i Beogradu. Završio je Nižu školu vojne akademije u Beogradu, a kao oficir službovao je u Mostaru. U Aprilskom ratu, kao komandir čete borio se na Skadarskom frontu. Nakon kapitulacije Kraljevine Jugoslavije bio je zarobljen od Italijana ali je uspio da pobjegne iz zatvora. Poslije povratka u Mostar uhapsile su ga ustaše, ali i njima uspijeva da pobjegne. Od 13. jula. 1941. godine učesnik je Narodnooslobodilačke borbe da bi već u septembru bio primljen u članstvo Komunističke partije Jugoslavije, i postavljen za vršioca dužnosti komandanta Lovćenskog partizanskog odreda. Juna 1942. godine postavljen je za komandanta 1. bataljona 4. crnogorske udarne brigade, sa kojom je učestvovao u velikoj diverziji na željezničkoj pruzi Sarajevo-Mostar, jula iste godine. Prilikom drugog napada na Kupres sa svojim bataljonom probio se i izbio na drugu stranu grada. Za junaštvo ispoljeno u borbi za grad, pismeno je pohvaljen od strane Vrhovnog komandanta NOP i DVJ Josipa Broza Tita. Vrlo uspješno je forsirao Neretvu i Drinu kao komandant 2. dalmatinske udarne brigade. Tokom bitke na Neretvi njegova brigada je bila zadužena za obezbjeđivanje srušenog mosta, prilikom prelaska glavnine partizanskih snaga i za razbijanje četnika na lijevoj obali rijeke Neretve. Borbe na Gornjim i Donjim Barama tokom V ofanzive bile su najteže koje je vodila 2. dalmatinska brigada i spadaju u red najtežih borbi Glavne operativne grupe Vrhovnog štaba. Vrlo uspješno je komandovao brigadom iako je bio ranjen. Istakao se tokom borbi za Kolašin u jesen 1943. godine, kao komandant 4. crnogorske udarne brigade. Kao komandant 2. proleterske divizije učestvovao je u prodoru proleterskih brigada u Srbiju. Septembra 1944. postavljen je za komandanta 13. srpskog korpusa NOVJ i učestvovao je u borbama za oslobođenje Srbije. Kraj rata zatekao ga je na funkciji načelnika štaba 2. armije JA. Od 1946. do 1948. godine bio je na školovanju u Vojnoj akademiji „Vorošilov“ u Moskvi. Nakon povratka iz Sovjetskog Saveza, bio je na raznim funkcijama u Generalštabu JNA kao načelnik Više vojne akademije, pa načelnik Generalštaba od 29. aprila. 1955. do 16. juna 1961. godine. Bio je i član Savjeta narodne odbrane i predsjednik Savjetnog odbora Saveza rezervnih vojnih starešina Jugoslavije. Aktivna vojna služba u JNA prestala mu je 1975. godine. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih visokih jugoslovenskih odlikovanja ONH ORZ,OPZ sa zlatnim vijencem. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.