Tomović Budimir-Budo

Biografija

Rođen je u intelektualnoj porodici Marka Tomovića. Kada je ostao bez oca imao je samo godinu dana pa je nastavio dalje život sa majkom koja je bila po učiteljica. Osnovnu školu učio je u Ulcinju i Cetinju đe je završio dva razreda gimnazije. Dalje školovanje je nasaavio u Podgoricu ali zbog revolucionarnog rada bio je isključen iz škole. Maturirao je 1933. godine u Nikšiću. Iste godine se upisuje na beograski Pravni fakulter đe se povezuje sa studenskim naprednim pokretom pripremajući razne demostracije, radničke štrajkove i razne akcije protiv klasnog neprijatelja. Član KPJ od 1935. godine. Bio je član rukovodstva samopomoći, studentske organizacije, član rukovodstva zadružne omladine “Jugoslavije”, član Akcionog, Kulturnog i Mirovnog odbora studenata i drugih odbora i udruženja. Posle apsolviranja odlazi na studije ekonomskih nauka u Pragu. Zbog komunističkih ideja onemogućeno mu je dalje školovanje pa se vraća u Beograd đe diplomira na Pravnom fakultetu 1938. godine. Po dolasku u Podgoricu radi kao advokatski pripravnik đe aktivno radi u organizaciji SKOJ-a i Partije. Ubro postaje sekretar MK SKOJ-a, član PK SKOJ-a i potom sekretar PK SKOJ-a. Na VIII pokrajinskoj konferenciji KPJ za Crnu Goru avgusta 1940. izabran za člana PK KPJ. Učestvovao na 5. zemaljskoj konferenciji KPJ u Zagrebu 1940, a na 6. zemaljskoj konferenciji SKOJ-a izabran za člana CK SKOJ-a. Radio u radničko-seljačkoj stranci i bio odgovorni urednik lista te stranke “Glas Crne Gore”, koji je zabranjen poslije trećega broja. Uoči rata a u organizaciji SKOJ-a postigao je veliki uspjeh okupivši oko 5.000 članova. Učestvovao je na sastanku PK od 8. jula 1941. u Stijeni Piperskoj kada je donesena odluka o ustanku. Njegovom inicijativom u jesen 1941. formirana crnogorska narodna omladina, a na pokrajinskoj konferenciji ove organizacije 30. novembra 1941. izabran za njenog prvog predsjednika. Bio je pokretač i urednik lista “Omladinski pokret” čiji je prvi broj izažao 15. decembra 1941. Jedan je od organizatora i učesnika Skupštine Crnogorskih rodoljuba u Ostrogu 8. februara 1942. na kojoj je izabran NOO za Crnu Goru i Boku. Kao član PK KPJ i Glavnog štaba za Crnu Goru, poginuo u borbi sa četnicama na Crkvinama 20. marta 1942. Godine 1944, 7. crnogorska omladinska brigada dobila je njegovo ime. Opjevan je u narodnim pjesmama.

V