Šćepanović Jefto Čajo

Biografija

Rođen je u porodici Petra Šćepanovića. Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu, a gimnaziju u Podgoricu. Pravni fakultet je završio u Beogradu 1934. godine. Učesnik svih studentskih akcija i demostracija koje je vodila KPJ. Po završetku fakulteta vraća se u Podgoricu đe se zapošljva u finansijsku direkciji. U gradu se povezuje sa članovima naprednog pokreta đe učestvuje u sve akcije koje je vodila Partija. Član KPJ od 1934, a zatim sekretar OK KPJ za Podgoricu i član PK KPJ za Crnu Goru, Boku i Sandžak. Početkom 1940. je određen za sekretara Narodne pomoći (Crvena pomoć) za Crnu Goru, Boku i Sandžak. Iste godine bio je i sekretar tehnike pri Pokrajinskom komitetu KPJ za Crnu Goru. Ljeta 1940. izabran je za člana MK KPJ za Podgoricu a krajem iste godine za rezervnog člana PK. Takođe 1940. biran je za člana Biroa PK KPJ za Crnu Goru, Boku i Sandžak. Kad je krajem 1940. godine vlada Cvetković-Maček zabranila rad URSSJ, PK KPJ za Crnu Goru imenovao je komisiju za sindikalni rad, a za predsjednika je izabran Šćepanović. U oči trinaestojulskog ustanka Čajo je bio na dužnosti OK KPJ Podgorica. Od jeseni 1941 do februara 1942. bio je na dužnosti sekretara OK KPJ Kolašina. Poslije povlačenja partizanskih jedinica za Bosnu Čajo ostaje da radi u pozadini kao radnik za srezove Cetinje i Podgoricu. Tokom 5. neprijateljske ofanzive rukovodilavc je politodjela 5. proletersske crnogorske brigade. Ponovo je vraćen na proctor cetinjdske opštine kao instructor i delegat Pokrajinskog komiteta pri OK u Cetinju. Od jeseni 1943 nalazi se na mjesto zamjenika političkog komesara 3. Sandžačke brigade. Početkom 1944 teško je ranjen pa je prebačen na liječenje u Italiju. U Bariju je bio načelnik personalnog odjeljenja Štaba baze NOVJ i partijski sekretar Štaba baze. Od 1946. godine bio je član Biroa Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru i predsjednik Planske komisije Vlade NRCG. Od 1948. do 1950. bio je član Politbiroa CK KP Crne Gore. Bio je ministar građevina Vlade Crne Gore i ponovo član Planske komisije Vlade Crne Gore. Od 1950 do 1953. bio je ministar industrije, a zatim finansija Vlade NR Crne Gore i sekretar Izvršnog vijeća Narodne Skupštine NRCG. Od 1950 d0 1957 bio je predsjednik Odbora za privredu Republičkog vijećaa NS NR Crne Gore. Bio je poslanik Saveznog vijeća Savezne skupštine od 1953 do 1963, kada je izabran za sudiju Ustavnog suda Crne Gore. Od 1965. godine je redovni profesor na Tehničkom fakultetu u Titogradu. Predsjednik Ustavnog suda Crne Gore bio je od 1968 do 1974 . Bio je i član Savjeta Federacije.

T