Strugar Niko

Biografija

Rođen je u porodici Marka Strugara. Osnovnu školu je završio u rodnom mjestu a gimnaziju je započeo na Cetinje. Prvi svjetski rat je prekinuo njegovo dalje školovanje. Nakon toga najprije radi kao poštanski službenik a docnije u ribarskoj zadruzi na Rijeci Crrnojević. Učesnik je Belvederskih događaja 1936. godine. U aprilskom ratu bio je na vojnoj dužnosti. Poslije sloma jugolovenske kraljevske vojske aktivno učestvuje u pripremama za ustankak. U trinajestojulskom ustanku bio je među prvim koji su napali italijansku okupacionu vojsku između Cetinja i Rijeke Crnojević. U Ceklinsko-riječkoj četi Lovćenskog bataljona u Crnogorskom odredu prilikom napada na Pljevlja bio je na mjestu komandira voda. Pokazao je ličnu hrabrost i razboritost u rukovođenju. Povratkom iz Sandžaka izabran je za komandira Gornjoceklinske partizanske čete u sastavu bataljona ,, 13 jul” Lovćenskog odreda. Član KPJ je od 1942. U toku rata, bio je komandant udarnog bataljona, komandant Drugog bataljona četvrte proleterske brigade, zamjenik komandanta Četvrte proleterske brigade i komandant crnogorske brigade Budo Tomović. Ratovao je na prostoru Bosne i Dalmacije i u mjestima Prozor, Bugojno, Kupresu, Livnu. Istakao se u bici na Neretvi i u boju na Vilića guvnu, zbog čega je dobio ličnu pohvalu Josipa Broza Tita. Prelaskom u Crnu Goru učestvuje u oslobođenju Kolašina, zatim u napadu na potezu između Cetinja i Podgorice i dublje preko Crmnice prema primorju. Tridesetog decembra 1943. godine postavljen je za komandanta 7. crnogorske omladinske brigade. Sedma brigadaa je oslobodila 5. maja 1944 Berane. Na školovanje u SSSR upućen je u početkom 1945. godine. Poslije završetka jednogodišnjeg školovanja u Moskvi postavljen je na mjesto komandanta 6. divizije Korpusa narodne odbrane Jugoslavije sa sjedništem u Beranama. Kasnije je premješten za komandanta 4. divizije Korpusa narodne odbrane, sa sjedištem štaba u Novom Sadu. S ovog mjesta premješten je u Tuzlu za komandanta 8. kordunaaške divizije. Višu vojnu akademiju Jugoslavije završio je od 1950 do 1952 godine. Na dužnost načelnika Odjeljenja predvojničke obuke i armijskoj oblast bio je do 1956. godine kada odlazi u penziju. Poslije penzionisanja i dalje je aktivan pa je tako proizveden među prvim oficirima NOVJ. Postao je major 1. maja 1943. godine da bi kasnije dobio čin potpukovnika. Pukovnik je postao 1946. godine. Umro je 16. jula 1962. godine. Za veliku hrabrost i komandansku sposobnost dobio je više visokih jugoslovenskih i stranih odlikovanja.

Š