Popović Nikola

Biografija

Rođen je u porodici brigadira crnogorske vojske Krsta Popovića i majke Marije rođene Radojević. Školovao se u rodnom mjestu, zatim u Cetinju, pa u Belgiji đe mu je otac boravio u emigraciji. U Jugoslaviju se vratio 1936. godine. Iste godine pokušao je da se priključi španskim borcima koji su se borili u internacionlnim brigadaam na straini Španske Republike. Pošto u tome nije uspio emigrirao je u Albaniju. Član Komunističke partije Jugoslavije postao je 1936. godine. Pola godine kasnije još jednom je probao preko Zagreba da se prikčljči borccima u Španiju. Iste godine otišao je na odsluženje vojnog roka đe ga zatiče aprilski rat. Poslije toga vraća se u svoj zavičaj. Učesnik NOB je od 13. jula 1941. godine. U Trinajestojulskom ustanku bio je na čelu gerilskog odreda u borbi za oslobođenje Čeva, a učestvovao je i u borbama za oslobođenje Cetinja. Radi na organizovanju partizanskih jedinica i postaje komandant novobrazovanog bataljona Lovćenskog odreda. Od Katunskog bataljona početkom 1942. formirana su dva bataljona od kojih je jedan bio Cucko-ćeklicki. Na čelo tog bataljona bio je Nikola Popović. Bio je ranjen u napadu na okupatorsku posadu u Gornjem Orahovcu u Boki 14. februara 1942. godine. U proljeće 1942. kao komandant udarnog bataljona Lovćenskog odreda istako se u borbama u Katunskoj nahiji i na pravcu povlačenja partizanski jedinica premaa Bosni. Početkom juna 1942. godine vraćen je na okupiranu teritoriju cetinjskog sreza đe je ostaao do aprila 1943. Na poziv Vrhovnog štaba odlazi na oslobođenu teritoriju i ostaje u sastavu Operativne grupe divizija do Sutjeske. U toku borbe na Sutjesci postavljen je za komandanta bataljona, koji je imao zadatak da obezbijedi povratak Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru i Boku na okupiranu teritoriju Crne Gore. Nakon ponovnog povratka na okupiraanu teritoriju imenovan je za člana OK KPJ Cetinja. Dva dana nakon kapitulacije Italije sa dva ilegalca uspijeva da razoruža 100 vojnika. Poslije toga postaje komandant Lovćenskog odreda đe ostaje do februara 1944. kada je postavljen za komandanta 8. crnogorske udarne brigade. Sa ovom brigadom prošao je Crnu Goru, Sandžak i Srbije. U borbama za oslobođenje Beograda postaje komandant beogradske brigade. Završio je Višu vojnu akademiju JNA 1951.godine. Nakon toga je postavljen za načelnika Devete pomorske oblasti, a obavljao je i dužnosti načelnika katedre KOV-a u Višoj vojnoj pomorskoj akademiji, zatim načelnika katedre operatike u Ratnoj školi JNA sve do 1973. godine, kada je penzionisan u činu general-majora. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. godine i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Sahranjen je u rodnom mjestu.