Perović Puniša

Biografija

Rođen je u porodici Savića Perovića. Gimnaziju je učio u Nikšiću. Kao sredoškolac bio je zapažen u literarnoj sekciji đe su njegovi radovi bili posebno cijenjeni. Poslije gimnazije upisuje pravni fakultet u Beogradu đe postaje jedan od najagilnih i najomiljenih članova napredne studenske populacije. Član KPJ je postao 1933, a uskoro i član univerzitetskog komiteta KPJ beogradskog univerziteta. Učestvovao je u svim akcijama koje su sprovođene na fakultetu počev od godine 1935 do 1939. U tom period bio je jedan od najpoznatijih studenata-revolucionara na Univerzitetu. Uporedo se bavio i knjževnim radom. Bio je urednik u omladinskom časopisu ,, Mlada kultura”. Tekstovi su mu štampani u listovima ,, Narodni student” i ,,Mladost”. Hapšen je i osuđivan, a 1935 je bio zatvoren u Glavnjači đe je bio podvrgnut policijskoj tortuturi a nešto kasnije je prebačen u drugi zatvor na Adi Ciganliji. Nakon izlaska iz zatvora nastavio je istim žarom da radi u studenskim organizacijama. Ponovo je bio uhapšen 1939. godine ali u nedostatku dokaza bio je oslobođen. Kao student biran je za predsjednika studenata-komunista u Radnom odboru Ujedinjene studenske omladine. Isticao se u komunističkom pokretu i organizaciji ustanka u danilovgradskom kraju. Kao borac i politički rukovodilac istakao se u julskom ustanku. U jesen 1941. upućen je u Hercegovinu đe je do januara 1942 radio kao član Okružnog komiteta za Hercegovinu. U toku NOR-a, bio je sekretar OK KPJ Foča. Kada je formirana 5. proleterska brigade imenovan je za Politodjela 4.proleterske pa 2. proleterske brigade. Jedninica je imala teške zadatke u zapadnoj Bosni i Dalmaticiji, borbe na Neretvi, u Hercegovini, Crnoj Gori i Sandžaku, pa u V neprijateljskoj ofanzivi. Kao čovjek od znanja i povjerenja Partija ga šalje na novu dužnost u PK KPJ za Crnu Goru i Boku. Od tada do oslobođenja zemlje on će neprekidno raditi u Crnu Goru. Bio je rukovodilac Agitpropa PK KPJ a ztim član ovog foruma. Takođe je bio vijećnik CASNO-a, pa ministar u vladi Crne Gore. Do 1948. godine bio je predsjednik CK SKJ kod CK SKP(b) u Moskvi, zatim je director partijske škole ,, Đuro Đaković” pomoćnik ministra prosvette Savezne vlade i predsjednik Komiteta za visoko školstvo, zatim je bio direktor ,,Borbe” i direktor za Međunarodni radnički pokret. Više puta je biran za poslanika Savezne skupštine. Za člana CK SKJ biran je na VI i VII konggresu SKJ. Godinama se nalazio na dužnosti potprejednika Savezne konferencije SSRNJ do 1969. godine. Objavio je više publiccističkih priloga na temu NOR i revolucije i više pjesama o našoj borbi. Takođe je objavio i više publikaca: ,,Četnički zločini u svijetlosti dokumenati”, ,,Sa srpskim proleterima”, ,,Sa 2.proleterrskom”, ,,Na teme dana” ,,Julske vatre” i ,,Ratni motivi”.

Litrratura: Narodni heroji Jugoslavij, knj.2, Mladost, Beograd, 1975, str. 71-72