Lekić Danilo-Španac

Biografija

Rođen je u porodici Blagoja Lekića. Filozofski fakultet je završio u Skoplju, đe je bio jedan od organizatora studentskog pokreta. Od 1935. godine je član KPJ, a 1937. godine je kao dobrovoljac otišao da se bori u Španiji. U republikanskoj vojsci bio je na dužnosti komesara bataljona i komandanta Podoficirske škole u bazi internacionalnih brigade. Nakon poraza republikanske Španije zatvoren je u koncentracioni logor u Francuskoj. Bio je sekretar partijske ćelije grupe španskih boraca koja je maja 1941. godine napuštila logor u Francuskoj i otišla na rad u Njemačku. Iz logora u Njemačkoj je pobjegao i jula 1941. godine uz pomoć partijskih veza stigao je u Zagreb. CK KPJ ga raspoređuje na rad u Srbiju, a zatim je bio vojni rukovodilac u 1. proleterskoj brigadi i u vojvođanskim jedinicama. Od marta do oktobra 1942. godine bio je zamjenik komandanta brigade, a od početka novembra 1942. do jula 1943. godine bio je komandant brigade. Avgusta 1941. godine je, kao iskusan oficir i politički radnik, postavljen za političkog komesara Mačvanskog partizanskog odreda. Sve do marta 1942. godine ratovao je u Srbiji, učestvovao je u borbama kod Šapca, na Ceru i u I ofanzivi. U marta 1942. godine postao je zamjenik komandanta 1. proleterske udarne brigade, a od novembra i njen komandant. Kao komandant, uspješno je vodio brigadu u borbama za Jajce, Kotor Varoš, Teslić i druga mjesta u Bosni, krajem 1942. i početkom 1943. godine. Sa brigadom je aktivno učestvovao u Četvrtoj i Petoj neprijateljskoj ofanzivi. Imao je ključnu ulogu u bici na Sutjesci kada je 10. juna u ranim jutarnjim časovima nakon njegovog govora 1. proleterska brigada probila neprijateljski obruč i pregazila borbenu grupu Höhne. Od dana formiranja do sredine novembra 1944. godine komandant je korpusa i upućen je na školovanje u SSSR. Iz rata je izašao sa činom generala-lajtnanta. Od 1959. godine je u diplomatskoj službi i inostranim poslovima SFRJ, predsjednik je Komisije Predsjedništva SKJ za narodnu odbranu. Poslije oslobođenja zemlje do 1957. godine bio je na raznim funkcijama u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. Od 1957. do 1969. godine bio je u diplomatskoj službi-ambasador FNRJ u Brazilu, šef misije SFRJ u OUN-u, pomoćnik državnog sekretara za inostrane poslove i ambasador SFRJ u Egiptu. Po ličnoj želji je sahranjen u rodnim Kraljama, kod Andrijevice.