Jovanović Božidar

Biografija

Rođen je u porodici Danila Jovanovića. Osnovnu i srednju školu je učio je u Vojvodini, Subotici i Nikšiću. Pravni fakultet upisao je 1939. godine u Subotici. Od oktobra 1940. godine do kapitulacije 1941. godine služio je vojni rok u Školi rezervnih oficira u Sarajevu. Za radnički pokret i KPJ opredijelio se još kao gimnazijalac pod uticajem revolucionarne omladine u Nikšiću i Subotici i komunista, naprednih studenata sa subotičkog Pravnog fakulteta. Aktivno je radio za interese radničkog pokreta i KP u Bajmoku, Subotici, Nikšiću i Sarajevu. U aprilu 1941. godine nakon dolaska u Nikšić odmah se uključio u aktivnu borbu protiv okupatora koju je vodila i organizovala KP. Do Trinaestojulskog ustanka radio je pod rukovodstvom partijske organizacije, na jačanju i organizovanju oružane borbe i otpora među narodom Nikšića. Od jula do decembra 1941. godine bio je zamjenik komandira ilegalne čete u okupiranom Nikšiću. Njegova aktivnost u Nikšiću je doprinijela opasnosti da bude uhapšen od okupatora i domaćih izdajnika, pa je prešao na oslobođenu teritoriju u Nikšićki partizanski odred, na dužnost zamjenika komandira Nikšićke varoške čete. U januaru 1942. godine nekih 20 dana je zamjenik komandira čete u Crnogorskom bataljonu koji se bori u Hercegovini. Sve do formiranja 1. udarnog bataljona u Nikšiću marta 1942. godine, je ponovo u Nikšićkoj varoškoj četi. Januara 1942. godine je kandidovan za člana KPJ, a 2. februara 1942. godine je primljen u članstvo KPJ u partijskoj organizaciji Nikšićke varoške čete. U periodu od marta do juna 1942. godine bio je na dužnosti zamjenika komandira i zamjenika komesara čete u 1. udarnom bataljonu. Teško je ranjen 8. juna 1942. godine i kao ranjenik i komesar bio je u bolnici na Gorenskom, a nakon toga u istočnoj Bosni u selu Vrbnica. Od jula 1942. godine pa do novembra 1943. godine bio je zamjenik komandira i omladinski rukovodilac a potom i komandir čete u 1. i 5. Zijametski bataljonu 5. crnogorske brigade. Od novembra 1943. godine do avgusta 1944. godine je komandant 4. bataljona 5. crnogorske brigade. Od avgusta do oktobra 1944. godine zamjenik je komandanta 9. i 5. crnogorske brigade, a od oktobra 1944. godine pa do kraja rata, komandant 1. bokeljske NO udarne brigade. Tokom rata ranjavan je više puta. Učesnik je u akcijama Nikšićkog odreda u Hercegovini oko Gacka, u okolini Nikšića, na Uzdomiru i Živoj, kao i u borbama Pete proleterske brigade u toku marša od istočne Bosne do Prozora, borbama oko Kupresa, Livna, Jajca, Gornjeg Vakufa, Bugojna, Travnika. Tokom neprijateljske ofanzive učestvovao je u borbama za Ostrožac, Konjic, Nevesinje, Prozor, Gacko oko Nikšića, oko Krnova, na Durmitoru i proboju na Sutjesci. Nakon proboja na Sutjesci uspješno je proveo svoje borce oko Olova, na Ozrenu i u dolini Krivaje. Sa svojim jedi nicama je od oktobra 1943. godine učestvovao u borbama za Banjane, na Ostrogu, na Grahovu i učestvovao u uništavanju četnika Baja Stanišića, kao i u borbama oko Titograda, Danilovgrada i drugima. 1. bokeljska brigada čiji je bio komandant dala je veliki doprinos oslobođenju Crne Gore, u čišćenju teritorije Kosova i Metohije od balističkih i drugih bandi. Učestvovao je u borbama oko Herceg Novog na Ledenicama, u oslobođenju Boke i ostalog Crnogorskog primorja, Grahova. Nakon rata obavljao je odgovorne dužnosti u JNA. Završio je Višu vojnu akademiju. Bio je načelnik štaba divizije i komandant divizije, vojni izaslanik u Turskoj Izraelu i Francuskoj, načelnik odeljenja u komandi Armije, načelnik štaba vojnog područja i korpusa, nastavnik i rukovodilac u Višoj vojnoj akademiji i Ratnoj školi, kao i načelnik Kabineta saveznog sekretara za narodnu obranu Jugoslavije. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. godine i više ratnih i mirnodopskih odlikovanja. Odlikovan je Ordenom partizanske zvijezde i Ordenom zasluga za narod.