Janjušević Obren-Artem

Biografija

Rođen je u porodici Baja Janjuševića. Njegovi roditelji su kao kolonisti otišli u Banatsko Karađorđevo još dok je Obren bio dijete. U Karađorđevu je završio osnovnu školu. Dalje školovanje nije nastavio jer za to nije imao uslova. U Banatskom Karađorđevu organizovao je masovnu sekciju pod imenom Seljačko kolo. U selu se prvi put sreo sa članovima komunista koji su držali predavanja u okviru Seljačkog kola. Aprilskim slomom Obrena su kao i ostale dobrovoljce vratili prije nego je uspio doći do neke jedinice. Borbu protiv okupatora je nastavio u svom selu. Među prvim je primljen u redove SKOJ-a juna 1941. Kao pouzdan omladinac među prvim je primljen u jednu od jedinica koje su bile organizovane u selo a čiji zadatak je između ostalog bio da sakupljaju oružje i snabdijevaju Aleksandrovaačko -karađorđevački odred koji je bio osnovan u jula mjeseca. U jesen iste godine postao je kurir Mjesnog komiteta Partije a vodio je i jedan aktiv SKOJ-a koji je brojao blizu dvije stotine omladinaca. Početkom oktobra obnovljen je Okružni komitet Partije za sjeverni Banat čiji je zadatak između ostalog bio da se održi po svaku cijenu veza između Banata i Srema. Tada je Obren postao komandir kurirskog odjeljenja i sekretar kurirske partijske ćelije u Karađorđevu. Godinu dana ranije Obren je u jesen 1942. godine postao član KPJ. Poznat je bio i pod nadimkom Artem. Zahvaljujući Obrenu i njegovoj hrabrosti i upornosti veza između Banata i Srema bila je u stalnoj komunikaciji. Istakao se u brojnim borbama i diverzantskim akcijama. Jula 1944. Razoružao je jaku njemačku patrolu. Tom prilikom je zarobio 5 pušaka od kojih je jedna opalila i ranila ga u butinu. Pošto nije mogao nastaviti dalje sa svojom jedinicom ostao je sa jednom bolničarko i četiri partizana u jednom poljskom bunkeru. Tu ih je zatekao neprijateljski stroj koji je češljao polja i koji je otvorio na njih vatru. U razmjeni vatre koja je bila žedtoka ali kratka Obren je nemajući izlaza izvršio samoubistvo a njegova drugarica i bolničarkaa Danice Vrzić Đula je aktiviraloa bonbu i tako su završili svoj živor dvoje hrabrih ljudi.

JAUKOVIĆ, Danilo, general-potpukovnik, (selo Bukovica, Šavnik, 19. decembar 1918-

Rođen je u porodici Novaka Jaukovića. Zamjenik političkog komesara bataljona mart-jun 1942. godine. Gimnaziju je završio u Pljevljima i Nikšiću. Kao srednjoškolac opredijelio se za revolucionarni radnički pokret. U Beogradu je studirao na Pravnom fakultetu i bio aktivista u naprednom studentskom pokretu. Član SKOJ-a postao je 1937. godine, a član KPJ, 1940. godine. Do rata je bio sekretar Sreskog komiteta u Sjenici i član SK u Pljevljima. Bio je jedan od organizatora ustanka u pljevaljskom srezu. Kad su pred napad na Pljevlja 1. decembra 1941. godine traženi dobrovoljci bombaši, iako je imao drugi zadatak, odmah se javio, i predvodio bombaše na italijanske bunkere. Iako je bio ranjen, nastavio je borbu pa je tako uspio i da likviddira pet italijana. Ispisujući najljepše stranice svog životopisa Danilo je često puta bio u situaciju da se bori sam protiv više neprijateljskih vojnika. Tako je jednom u selu Zabrđu kod Pljevalja zarobio 15. četnika koje je razoružao. Još jednom je Danilo napravio herojstvo kad je kod Livna zarobio 20 vojnika koji su mu bačili oružje pod noge. Njegovo herojstvo je izkazano još jenom 1942. godine kada je otišao u selo Grace da se obračuna sa četničkim komandantom Trivom Krivokućom. U selo je došao sam i zahtijevao da se na skupu đe je bilo preko 50 četinka i pred okupljenim narodom govori o ciljevima za koje se ko bori. Njegov govora narod je listm podržao čak i stao na njegovu stranu u trenutku ka su četnici pokušali da ga likvidiraju. Juna 1942, bio je postavljen za političkog komesara Petog bataljona Treće proleterske brigade. Maja 1943. godine, u vreme neprijateljske ofanzive na Sutjesci, bio je teško ranjen. Pokosio ga je po nogama rafal iz puškomitraljeza i zadao mu pet teških rana na obije noge, zbog čega je bio smješten u bataljon teških ranjenika u Centralnoj bolnici NOVJ. Kada je 21. avgusta 1944. godine formirana Peta sandžačka udarna brigada, postavljen je za njenog komandanta. U noći 19. septembra 1944. godine, Peta sandžačka brigada izvršila je napad na Prijepolje. U ovim borbama teško je ranjen iznad lijeve obrve. Da ne bi živ pao neprijatelju u ruke, riješio je da se ubije. Prije nego što je uspio da ispali metak u sebe, onesvijestio se od teške rane. Kad se ponovno osvijestio, uspio je da stigne do svojih ljudi đe se ponovo onesvijestio. Nakon punih 14 dana je došao svijesti. Sve Dnilove ratne zasluge teško je nabrojiti, uzet je samo jedan boj koji dovoljno govori o njegovom herojstu. Poslije rata se nalazio na odgovornim dužnostima u JNA, a neprekidno je bio i aktivni društveno-politički radnik. Objavio je veći broj naučnih i publicističkih radova iz istorije NOR i vojne teorije. Istovremeno, izučavao je istoriju NOB, završio 3. stepen studija i 1965. godine postao magistar istorijskih nauka. Sarađivao je u „Vojnoistorijskom glasniku“ (1958-1961) i u monografijama Prilog u krvi (1969) i Treća proleterska sandžačka brigada (1987). Bio je član Centralnog komiteta SK Crne Gore, delegat u Saveznom vijeću Skupštine SFRJ i član Glavnog odbora Saveza rezervnih vojnih starješina Jugoslavije. Dva puta je bio član konferencije organizacije SKJ u JNA. U JNA je obavljao dužnosti komesara divizije, komandanta vojne škole i komandanta Vojnog područja Titograd. Imao je čin general-potpukovnika JNA. Iznenada je preminuo 9. jula 1977. godine prilikom planinarenja na Žabljaku. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i mnogih jugoslovenskih odlikovanja.