Grujić Vojislav

Biografija

Rođen je u porodicu Perovana Grujića. Potiče iz siromašne porodice. Osnovnu školu završio je u Bioču. Zbog slabog materijalnog stanja nije nastavio daljnje školovanje već je osto na svom imanju da se bavi zemljoradnjom. Rano je prišao naprednom omladinskom pokretu đe je učestvovao u svim akcijama koje su sprovedene u njegovom mjestu. Član KPJ postao je početkom 1942. godine. Učestvovao je u razbijanju profašističke organizacije ,, Jugoras” čija je podružnica djelovala na prostor Bratonožića. Kada je kapitulirala Jugoslavije među prvim se uključio u organizovanju ustanka. U 13-julskom ustanku učestvuje u sve akcije koje su sprovedene na prostoru Donjih Bratonožića. Kao rezervni podoficir i aktvista već u januaru 1941. godine izabran je za rukovodioca borbene grupe u Bratonožiće koja je brojala 16 boraca. Kao dobrovoljac javlja se u Crnogorski odred koji je imao zadatak za operacije u Sandzak. U sastav toga odreda u bataljonu ,, 18 oktobar” učestvovaoje u bici na Pljevlja 1. decembra 1941. godine đe se istakao kao hrabar vojnik. Kada je formirana 1. proleterska brigada, Vojislav je u stroju 2. čete 2. bataljon , kao desetar. Njegovo rukovođenje jedince u napadu na Duvno uzima se kao školki primjer vođenja borbe. U borbama kod Ključa i Bosanskog Grahova neustrašivo, sigurno i uspješno komanduje svojom jedinicom i nanosi teške gubitle njemačkim, ustaškim i domobranskim snagama. Početkom novembra postavljen je za zamjenika komandanta 2. bataljon, 1. peoleterske brigade. Novembra 1942. postaje zamjenik komandanta drugog bataljona druge proleterske brigade. Istakao se u borbama u Jajcu, Kotor-Varoši, Prnjavoru, Tesliću i drugim gradovima. U posljednjoj borbi kod Kalinovika neprijatelj je 23. marta 1943. godine napao njihove jedinice na čitavom sektoru ali su snage koje je predvodio Vojislav uspjele da uz velike gubitke potisnu neprijatelja. U borbi prsa u prsa 2. bataljon se sudario sa elitnim črtničkim snagama i potukla ih do nogu. Tom prilikom poginuo je Vojislav Grujić zamjenik komandanta i omiljeni drug i rukovodilac.

Zetske banovine, Beograd, str. 143.

I