Đurović Vasilije-Vako

Biografija

Rođen je u srednje imućnoj porodici Đoka Đurovića. Gimnaziju je učio u Podgorici. Rano je počeo izučaavat marksisttičku literature i kao takav ubrzo postaje član SKOJ-a. Učesnik je svih akcija skojevske organizacije podgoričke gimnazije pa je zbog takve aktivnosti isključen iz škole. Školovanje je dalje nastavio u beranskoj gimnaziji da bi se 1929. godine vratio u Podgoricu đe je i maturirao. U Skoplju je upisao Filozofski fakultet ali zbog rada u studenskom pokretu bio je više puta hapšen. Godine 1939. uhapšen je i sproveden u zloglasni beogradski zatvor Glavnjaču. Kao intelektualac puno je radio sa omladinom edukujući ih marksističkom lireturom. Učesnik je Belvederskih demostracia 1936. godine. Kandidat za člana KPJ postao je 1940. godine da bi sledeće 1941. neposredno pred rat bio primljen u članstvo KPJ. Kapitulacija Jugoslavije ga zatiče u činu potporučnika. U rodnom kraju aktivno učestvuje u pripremi ustanka. Rukovodio je vojnom obukom omladine u Lješkopolju i Momišićima. U prvim danima ustanka ističe se ličnom hrabrošću kao i poznavanju vojne nauke. U ustanku komanduje Momišićko – tološkom partizanskom četom. Posebno se istakao u borbi na Veljem Brdu 17. jula 1941. godine kad je njegova četa razbila neprijatelja i naćerala ga na povlačenje. U bici na Pljevlja 1. decembra 1941. godine učestvuje kao komandir Lješkopljsko -lješanske čete sa kojom upada u Pljevlja i oslobađa zatvorenike. Na Pljevlja je bio i ranjen. Komandovao je četom u NOR-u i bataljonom ,,Bajo Sekulić”. Nakon osnivanja 4. Proleterske brigade , juna 1942. godine postao je komandant 3. bataljona. Njegova hrabrost postala je legendarna. Sa svojom jedinicom učestovao je u borbama za oslobođenje Gornjeg i Donjeg Vakufa, Kupresa, Livna, Duvna. Kada su zauzeli Vakuf 1942. godine poslao je kratku poruku: ,, Vakuf smo zauzeli na juris-Vako”. U jednom jurišu bio je teško ranjen ali i pored teške rane nije htio da se odvoji od svojih boraca nego je izdavao komande i rukovodio borbom. Za zamjenika komandanta 4. proleterske brigade postavljen je krajem 1942. godine za komandira da bi marta 1943. postao njen komandant. Njegova brigada na Neretvi i Sutjesci dobija odgovornr zadatke u pozadinu da štiti i obezbeđuje odstupnicu Vrhovnog štaba CK KPJ. Godine 1943. (9. juna) biva ranjen na Zelengoru od avionske bombe đe je i završio svoj život kao jedan od najhrabrijuh boraca.