Đuranović Vlajko-Vladan

Biografija

Rođen je u porodici Velizara Đuranovića učitelja iz Martinića. Njegov otac je rano umro 1931. godine pa su njega i malđu braću podizali majka i đed. Osnovnu školu završio je u Martinićima, a nižu gimnaziju u Danilovgradu dok je gimnaziju pohađao u Podgoricu. Još u đačkim danima pristupio je naprednom pokretu. Krajem 1939. je postao član SKOJ-a. Učestvovao je u svim akcijama skojevske organizacije u Podgorici uoči rata. U svoje selo je došao uoči aprilskog rata đe postao sekretar aktiva SKOJ-a. Kao dobrovoljac javlja se u vojnu komandu u Danilovgradu da ide na front ali je bio obijen. Kapitulacijom jugoslovenske vojske aktivno učestvuje u pripremama za dizanje ustanka. Ušestvuje u ustanku pri oslobođenja Spuža i Danilovgrada i borbama na Velje Brdo. Poslije ustanka, član je opštinskog komiteta SKOJ-a za jelenačku opštinu. U novembru 1941. postao je član KPJ i sekretar prvog narodnooslobodilačkog odbora u svome selu. Na toj dužnosti ostaje sve do marta 1942. kada stupa u udarni bataljon “Bajo Sekulić” sa kojom ostaje izvjesno vrijeme da bi nešto kasnije po odluci Partije otišao u Hercegovinu na političkom radu. Formiranjem 4. proleterske brigade postaje rukovodilac SKOJ-a u četi 3. bataljona. U svim borbama koje je imala brigade Vladan je bio učesnik od Gornjeg Vakufa od Livna. Kao delegat omladine druge proleterske divizije, učestvuje na prvom kongresu omladine Jugoslavije u Bihaću 27-29. decembra 1942. Tada je bio rukovodilac SKOJ-a u trećem bataljonu. U vrijema IV ofanzive učestvuje u borbama brigade na Imotskom, Duvnu, Jablanici, Konjicu kao i na Vilića guvnu u četvrtoj ofanzivi na Neretvi. Ranjen je u borbi na Begovom sedlu kod Nevesinja. U bici na Sutjesci je rukovodilac SKOJ-a u brigadi. Sa 4. Bataljonom probija se u istočnu Bosnu đe učestvuje u borbaam oko Foče, Kalinovika, na Jahorini i Romaniji đe ostaje gotovo godinu dana. Jula 1943. CK SKOJ-a ga postavlja za sekretara PK SKOJ-a Vojvodine. U Sremu ostaje više od godinu dana đe radi sa narodom kao politički radnik organizujući posebno omladinu. Njegov politički rad nije bio samo u Sremu već je djelovao i u Banatu i Bačkoj. Zbog loših uslova života Vlajko se u Vojvodini razbolio pa nije mogao učestvovati na II kongres omladine u Drvaru od 2-4 maja 1944. godine pa je u odsustvu izabran za člana Centralnog odbora USAOJA. Iako bolestan učestvuje u borbama koje su vodili Njemci i ustaše u Sremu od 4. juna do 6. avgusta 1944. Bio je urednik ,, Glasa omladine”. Teško bolestan poslat je na liječenju u Italiju 29. avgusta 1944. Umro je sledećeg dana po dolasku u Italiju a sahranjen je na partizanskom groblju u Grumi.