Bobičić Miloš

Biografija

Rođen u porodici Luke Bobičića. Rano je ostao bez oca. Osnovnu šklui završio je u Ždrebaoniku, a nižu gimnaziju u Danilovgradu. Višu gimnaziju pohađao je u Podgorici đe se angažovao u srednjoškolskom pokretu i revolucionarnim akcijama u gradu. Zbog ovog je isključen iz gimnazije u Podgorici, pa je 1932. maturirao u Nikšiću. Upisao je Pravni fakultet u Beogradu. U revolucionarnom studentskom pokretu, istakao se u borbi protiv režima, boreći se za odbranu autonomije univerziteta. Učestvovao je u akcijama i sukobima studenata sa policijom nalazio se na barikadama prilikom pogibije Mirka Srzentića. Učestvovao je u sukobima studenata sa policijom prilikom sahrane Žarka Marinovića i mnogim drugim akcijama. Tada je uhapšen i mučen u beogradskoj Glavnjači 40 dana. Tokom 1935. je iz Beograda protjeran u rodno mjesto, a 1937. je izabran u Centralni odbor Crnogorskih studenata u Beogradu, kao delegat iz danilovgradskog sreza. Kao dobar student i pored hapšenja i proganjanja uspio je da diplomira u februaru 1938. Nakon diplomiranja odslužio je vojni rok. Po dolasku iz vojske jedno vrijeme je radio u agrarnom povjereništvu u Skoplju. Krajem 1939. došao je u Podogricu i zaposlio se u finansijskoj direkciji. Član KPJ postao je od 1939. Kao komunista, interniran je 1941. u vojno-koncentracioni logor Smederevska Palanka. Zbog nesnosnih uslova u logoru, dolazio je u sukob sa upravnikom. Nakon Aprilskog rata kada je logor raspušten vratio se u Podgoricu.

Učestvovao je u pripremama za dizanje 13-julskog ustanka 1941. Učestvovao je u ustaničkim borbama na teritoriji srezova Podgorica i Danilovgrad. Nakon sloma ustanka nalazio se u gerilskim odredima. Krajem septembra 1941. rukovodi akcijom u kojoj je uništena kolona italijanskih kamiona u Stubici blizu Nikšića. Učestvovao je bici na Pljevljima 1. decembra 1941. kao komesar čete bataljona “Bijeli Pavle”. U ovoj bici se ističe pri zauzimanju utvrđenja Mali Bogiševac. Formiranjem Prve proleterske brigade 21. decembra 1941. stupa u njene redove i postaje komesar Treće čete Drugog crnogorskog bataljona. Učestvovao je u mnogim borbama u Sandžaku i istočnoj Bosni. Naročito se istakao u borbama kod Maoča, na Gvozdu i Jahorini. Prošao je Igmanski marš Prve proleterske brigade tokom zime 1942. U svim borbama pokazao je hrabrost i izdržljivost, ali i iskustvo političkog radnika, omiljenog druga zbog čega je bio veoma cijenjen. Poginuo je u maju 1942. u borbi kod Gornjeg Badežišta u istočnoj Hercegovini, dok je u iznenadnoj borbi štitio povlačenje svoje jedinice na novi položaj