Barović Simo

Biografija

Rođen je u porodici Mijajla Barovića. Četiri razreda osnovne škole završio je u rodnom mjestu. Zbog slabog imovnog stanja nije nastavio dalje školovanje. Sve do početka Drugog svetskog rata, 1941. bavio se zemljoradnjom, a bio je i vješt samouki kamenorezac. Iako se nije zanimao za politiku, bio je pod uticajem starijeg brata komuniste učitelja Nikole. U 13-julskom ustanku 1941. učestvovao je kao borac Bandićkog gerilskog odreda. Kao borac Bandićke ustaničke čete 17. jula 1941. učestvovao je u borbama protiv italiajnske vojske na Veljem brdu u blizini Podgorice. Istakao se hrabrošću u borbama 19-22. jul 1941. Od julskog ustanka do juna 1942. učestvovao je u borbama Komansko-zagaračkog bataljona i u Lovćenskom NOP odredu.

U juna 1942. kada je formirana Četvrta proleterska crnogorska udarna brigada, postao je borac njenog Drugog bataljona. U početku je bio desetar, a kasnije komandir Drugog voda Treće čete Drugog bataljona. Iste godine primljen je i u članstvo KPJ. Učestvovao je u mnogim borbama, a naročito se istakao u borbi na Bugojnu (jul 1942), Kupresu (avgust 1942), Livnu (decembra 1942), kod Jablanice (februar 1943), Konjica) u napadu na Vilića Guvno (2. mart 1942). Za vrijeme napada na Livno, decembra 1942. bio je desetar. Livno je tada bilo opasano žičanim preprekama, koje je trebalo savladati da bi se omogućio napad Drugom bataljonu. Zajedno sa narodnim herojem Dušanom Strugarom, komandirom Treće čete, uprkos smrtnoj opasnosti, privukao se žici i prokiniuo je. Zatim je kroz taj prolaz provukao svoju desetinu i prvi ušao u grad i tu se zabarikadirao. Nakon toga istim putem probio se i čitav Drugi bataljon. Tokom borbi sa ustašama u gradu, više puta se istako. Pošto je bataljon, tokom borbi morao da se zabarikadira u kućama koje je zauzeo, pored neprijateljske vatre uspeo je da donese materijal za utvrđivanje. Prilikom ustaških juriša, koji su se čitav dan ređali jedan za drugim na improvizovane položaje koje je zauzeo Drugi bataljon, dejstvovao je mitraljezom praktično bez ikakvog zaklona primoravajući ih na odstupanje. U kritičnom trenutku kada partizanima ponestaje municije, ustaše u borbu uključuju oklpna auta. Ne vidjeći drugačiji izlaz, skočio je na jedan od oklopnih auta, zarobio posadu i izvukao dva puškomitraljeza i oko 8.000 puščanih metaka. Ovaj njegov potez umnogome je doprinio zauzimaju Livna. U borbama na Vilića Guvnu, kod Prozora, marta 1943. borci Drugog bataljona Četvrte proleterske crnogorske udarne brigade, vodlili su danonoćne borbe protiv nadmoćnijih nemačkih snaga, za spas Centralne bolnice sa blizu 4.000 teških ranjenika, koji su se nalazili ispod samog brda u Prozoru. Drugi bataljon Četvrte crnogorske proleterske brigade toga dana održavao se napadima 749. puka 717. njemačke divizije i bio riješen da se žrtvuje za spas ranjenika. Iako prorijeđenih redova, bataljon je uspio da odbrati sve napade neprijatelja, održi se na položajima i spase ranjenike.

U prvom njemačkom napadu na rastojanju od 20 do 50 metara poginulo je oko dvadeset partizana, pa je nastao trenutak za kolebanje kod boraca Prve i Druge čete, koje su Nemci sve jače zasipali ručnim bombama i vatrom iz mitraljeza. Kao komandir voda, držao je svoj vod oko sebe. Na komandu komandanta bataljona, na čelu svoga voda, sa bombama u rukama, poletio je i izvršio protivnapad na neprijateljske položaje. To je omogućilo sređivanje Prve i Druge čete i zadržavanje položaja. Borba se nastavila na rastojanju od 20 do 50 metara, a nastavili su se napadi i protivnapadi i sa jedne i sa druge strane. Čitavog dana bačao je bombe, i išao od borca do borca. Toga dana ispalio je nekoliko hiljada metaka i u neustrašivim zagonima bačio oko 100 bombi. Poginuo je pri kraju dana od njemačke granate zajedno sa komandirom, političkim komesarom i vodnikom Prvog voda Treće čete. Od cijele Treće čete Vilića guvno je preživjelo svega osam boraca. Za ovaj veliki uspeh, Četvrtu proletersku brigadu pohvalio je vrhovni komandant NOV i POJ Josip Broz Tito. U pohvali piše — Za ovo besprimjerno herojstvo boraca Četvrte crnogorske proleterske brigade, a naročito Drugog bataljona, izražavam im svoje priznanje i duboku zahvalnost. Njegov brat Nikola takođe je poginiuo u Drugom svjetskom ratu, kao učesnik NOB-a, dok mu je drugi brat bio poznati jugoslovenski advokat Jovan Barović.