Baletić Marko

Biografija

Rođen je u porodici Lazara Baletića. Osnovnu školu završio je u rodnom mjestu. Višu realnu gimnaziju završio je u Nikšuću. Tokom gimnazijskih dana postao je član SKOJ-a i istakao se učešćem u demonstracijama koje je KPJ organizovala među revolucionarnom omladinom. Nakon gimnazije upisao je Medicinski faklultet u Beogradu kao vojni pitomac. Pripadao je revolucionarnom studentskom pokretu. Na ovom fakultetu apsolvirao je uoči rata 1941. Nakon Aprilskog rata vratio se u rodni kraj. Član KPJ je od sredine 1941. Uključio se u rad novoformirane partijske ćelije koju je po nalogu Okružnog kiomiteta KPJ Nikšić formirala Neda Božinović-Vidović. U maju i junu 1941. formirao je diverzantsku grupu koja je bila namijenjena i osposobljena za izvođenje akcija na komunikacijama koje su vodile ka Nikšiću. U julskom ustanku sa svojom grupom izveo je nekoliko uspješnih diverzijama na pruzi Bileća-Nikšić. Od jeseni 1941. je bio komesar samostalne partizanske udarne čete. Početkom proljeća 1942. bio je komesar samostalne čete Nikšićkog NOP odreda za dejstva u Hercegovini. U maju 1942. postavljen je za političkog komesara kombinovanog Prvog crnogorsko-hercegovačkog udarnog bataljona. Istakao se naročito u borbi na Bioču 15. aprila 1942. Prvi je jurišao na čelu ovog bataljona, u skladu sa motom “Prvi u jurišu – posljednji u odstupnici.” Od 11. juna 1942. postavljen je za referenta saniteta Prvog bataljona Pete proleterske crnogorske brigade. Od ovog datuma do odlaska u Bosnu 2. avgusta 1942. sa svojim bataljonom učestvovao je u borbama na tromeđi Crne Gore, Bosne i Hercrgovine, zatim krajem jula na Mrčin-planini (Zelengora), na Trebičini, kod Miljevine, Treskavice, Zabrđu i na Bitovnji. U borbi kod Foče zahvaljujući njegovoj hrabrosti i snalažljivosti spašeni su ranjenici koji su bili opkoljeni. Samo u borbama na Zabrđu njegov bataljon imao je oko 30 poginulih i ranjenih. Krajem 1942. postavljen je za političkog komesara Prvog bataljona Pete crnogorske proleterske brigade. Pored ove dužnosti krajem 1942. kratko vrijeme je bio i komesar operativnog štaba (grupe) sastavljene od Prvog bataljona Pete proleterske brigade i dva bataljona Desete hercegovačke brigade. Istakao se u borbama oko Jajca i u centralnoj Bosni kao hrabar i sposoban rukovodilac. Na prijedlog štaba Pete crnogorske proleterske brigade u bici za ranjenike postavljen je za referenta saniteta ove brigade. Glavni zadatak mu je bio da brine o velikom broju ranjenika i tifusara u bataljonima i brigade. Sve do bitke na Sutjesci uspješnio je vodio bolnicu i dva put je pohvaljen za svoj rad od strane štaba Pete proleterske brigade. Nekoliko puta je uspio da izmjesti bolnnicu ispred napada neprijatelja, a naročito avijacije. Istakao se u mnogim borbama kao i u bici na Sutjesci, ostajući uz svoje drugove i braneći živote ranjenika. Poginuo je 13. jula 1943. Borcu su ga zapamtili kao izuzetno angažovanog komunistu, vrsnog organizatora mlade sanitetske službe i neustrašivog borca.