Bakić Mitar

Biografija

Rođen je 7. novembra 1908. godine u selu Berislavce, kod Podgorice. Osnovnu školu je završio u rodnom mjestu, gimnaziju u Podgorici, a Pravni fakultet u Beogradu. Za vrijeme studija prišao je ljevičarskom studentskom pokretu, a1932. godine postao član KPJ. Izvjesno vrijeme je radio u tehnici Mjesnog komiteta KPJ u Beogradu. Službovao je u Beogradu i Zagrebu, do 1936. godine. Po nalogu KPJ radio je u legalnim političkim strankama i bio član Središnjeg odbora Jedinstvene radničke partije Jugoslavije. Centralni komitet KPJ ga je 1936. godine uputio, kao svog delegata, u Crnu Goru, u cilju saradnje sa Pokrajinskim komitetom KPJ za Crnu Goru i formiranja organizacija "Crvene pomoći". Član je komisije za prebacivanje dobrovoljaca u Španiju 1937. godine. Hapšen je 1936. godine u Zagrebu i izveden pred Sud za zaštitu države 1937. godine, ali je oslobođen uslijed nedostatka dokaza. Tokom 1937. i 1938. godine aktivno je politički radio među oficirima zagrebačkog garnizona. Učesnik je Pete zemaljske konferencije KPJ održane oktobra 1940. godinu u Zagrebu. Za člana Vojne komisije pri CK KPJ izabran je 10. oktobra 1940. godine.

Aprilski rat i okupacija Kraljevine Jugoslavije zatekli su ga u Crnoj Gori na funkciji organizacionog sekretara Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru. Aktivno je radio na pripremi i organizovanju 13-julskog ustanka naroda Crne Gore. Od početka ustanka do oktobra 1941. godine bio je član Glavnog štaba Crne Gore, a potom prelazi u Srbiju na raznim dužnostima u Vrhovnom štabu. Bio je član Glavnog narodooslobodilačkog odbora i član Izvršnog odbora Glavnog NOO Srbije. Početkom 1942. godine upućen je u Crnu Goru, kao delegat CK KPJ i Vrhovnog štaba. Kada je, aprila 1942. godine obrazovan novi Glavni štab NOP odreda Crne Gore i Boku, postavljen je za političkog komesara, dok je komandant bio Peko Dapčević.

U junu 1942. godine postavljen je za političkog komesara Četvrte proleterske crnogorske NOU brigade. Sa brigadom je učestvovao u pohodu u Bosansku Krajinu i nizu teških borbi u ovoj oblasti: Bugojno, Kupres, Bosansko Grahovo itd. Kada su u novembru 1942. godine formirane prve divizije NOVJ, postao je poltički komesar Druge proleterske divizije. Sa divizijom je učestvovao u borbama na Neretvi, kao i protivudaru kod Gornjeg Vakufa, prodoru u Hercegovinu, borbama na Drini, Sutjesci, Zelengori i istočnoj Bosni. U septembra 1943. godine postavljen je za političkog komesara Drugog udarnog korpusa NOVJ. Od jeseni 1943. godine do ljeta 1944. godine učestvovao u širenju borbe u Crnoj Gori, kao i u oslobođenju i odbrani slobodne teritorije u Sandžaku itd. U junu 1944. godine imenovan je za sekretara Nacionalnog komiteta oslobođenja Jugoslavije i šefa kabineta maršala Jugoslavije Josipa Broza Tita. Kao politički komesar većih jedinica i Glavnog štaba imao je važnu ulogu u razvoju, radu i reorganizaciji partizanskih odreda, stvaranju udarnih jedinica, odbrani slobodne teritorije i povlačenju glavnine snaga iz Crne Gore.

Poslije oslobođenja Jugoslavije obavljao je mnoge odgovorne dužnosti. Bio je glavni sekretar prve Vlade FNRJ, formirane 1945. godine. U oktobrau 1949. godine određen je za sekretara Koordinacionog komiteta Vlade FNRJ. Od 1950. do 1952. godine bio je član jugoslavenske delegacije na sjednicama Generalne skupštine Organizacije Ujedinjenih nacija.

Bio je glavni sekretar Savezne skuštine, član CK SKJ i CK SK Crne Gore, predsjednik Centralne revizione komisije SKJ i član Saveznog odbora SSRN Jugoslavije. Od 1945. godine biran neprekidno za narodnog poslanika Savezne skupštine. Imao je čin rezervnog general-potpukovnika JNA. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslavenskih odlikovanja. Preminuo je 25. novembra 1960. godine u Beogradu i sahranjen je na Novom groblju.