Backović Aleksa

Biografija

Rodio se u porodici Mitra Backovića. Osnovnu školu završio je u Bogetićima, a gimnaziju u Nikšiću. Potom je upisao Pravni fakultet u Beogradu. U Beogradu 1938. postao je član u SKOJ. Učestvovao je u akcijama Beogradskog univerziteta. Završio je Pravni fakultet u Beogradu. Pripadao je studentskom revolucionarnom pokretu. Tokom služenja vojnog roka završio je Školu rezervnih oficira. Jedno vrijeme je radio u fabrici naoružanja u Kragujevcu. Potom je službovao u Škofjoj Lokvi, Novom Mestu i Kosovskoj Mitrovici. Član KPJ postao je 1939.

Nakon Aprilskog rata vratio se u rodni kraj. Aktivno se uključio u pripremanje oružanog ustanka. Jedan je od glavnih organizatora ustanka u Pješivcima. Među prvim se oglasio pucnjevima u opštenarodnom ustanku. Uoči Trinaestojulskog ustanka, formirao je gerilski odred od boraca iz Drenovštice i Milojevića. Kasnije je postao politički komesar Pješivačkog bataljona odmah prilikom njegovog formiranja. Tokom bitke na Pljevljima 1. decembra 1941. kao zajmenik političkog komesara čete u bataljonu “Peko Pavlović” pokazao je veliku hrabrost kada je i ranjen. Od novembra 1941. do proljeća 1942. bio je politički komesar Pješivačkog NOP bataljona. U zimu 1942. učestvovao je u borbama na Obradovom brijegu prema Danilovgradu i na Planinici prema Nikšiću. U martu 1942. kada je došlo do formiranja bataljona Nikišićkog NOP pdreda, postavljen je za političkog komesara Drugog udarnog bataljona. Istakao se u bici u mjestu zvanom Smederevo na putnom pravcu od Nikšića ka Goliji kada je među prvima uskočio u neprijateljski šanac. U ovim borbama ubijeno je ili ranjeno preko 120 okupatorskih i kvislinških vojnika i oficira. U Petoj proleterskoj brigadi u ljeto 1942. postao je politički komesar Drugog bataljona. Istakao se u borbama kod Bugojna, Jajica, Fojnice i drugim mjestima. Jurišao je na neprijateljska utvrđenja i položaje, a često i kao bombaš. Od početka 1943. nalazio se na dužnostima u Hrvatskoj. U januaru 1943. postao je politički komesar 15. kordunaške brigade. U borbama ove jedinice u Četvrtoj neprijateljskoj ofanzivi kao i njenim brojnim poduhvatima na Kordunu i u Lici ispoljio je veliku ličnu hrabrost i promišljenost, kao i humanost i bliskost u odnosu sa ljudima. U decembru 1943. imenovan je za političkog komesara Osme kordunaške divizije NOVJ. Svojim radom, postojanom hrabrošću i mnogobrojnim podvizima mnogo je doprinio uspjesima ove proslavljene jedinice. Ranjen je u bici kod Babinog potoka u Lici 7. aprila 1944. Kako divizija nije mogla da evakuiše bolnicu na Kordunu, ostavljen je u Lici u kojoj je mučki ubijen od strane četnika u bolnici kod Udbine.